تغییرات و تحولات جهانی
تغییرات و تحولات جهانی چنان دینامیک و سریع است که همین چند سال پیش تصور آن دشوار بود. دانش و تکنولوژی معاصر بشریت را در مرز بزرگی وحدت  و یکپارچه گی قرارداده است و می توان آن را از لحاظ عظمت و فراگیر بودن، با رنسانس اروپا مقایسه کرد. اما این بار مقیاس و ابعاد تحول به مراتب وسیع تر است و همزمان چالشهای فراوانی را نیز با خود آورده است. کفایت می کند از بحران مالی و اقتصادی در اروپا، تغییرات شگفت انگیز شرق میانه و شمال افریقا، خیزش بی نظیر آسیا نام برد تا ابعاد دهکده جهانی برجسته شود. این تغییرات از ما، از کشورهای جهان سومی، می خواهد تا در برابر خود وظایف و ارمانهای تازه یی را مطرح سازند. از مشکلات تاریخی عقبمانده گی عبور نمایند و با ادعای بزرگی انسانیت خود را با همان وسایلی مجهز سازند که اسباب پیشرفت و رفاهیت بشریت شده است. این اسباب و لوازمی که می تواند به سرعت پیشرفت را تامین نماید، چیست؟ علم است. تکنولوژی و دانش معاصر است. از برکت پیشرفت اطلاعات فنی و علمی اکنون دروازه های علمی به  روی همه گان باز است. بزرگترین ثروت، گنج گنجها،  در جایی نهفته است که دیده نمی شود و آن مغز انسان است. با تجهیز مغز می توان به هر مشکلی پاسخ یافت. بیایید اندکی در جهان به سیر و سیاحت بپردازیم: در امریکا همانا از برکت دانشگاه به تحولاتی سریع و ژرف دست یافتند. در اروپا دانش، پیشرفت صنعت و زراعت را ممکن ساخت. در آسیا سنگاپور، تایوان، هانکانگ و تایلند باز هم به اثبات می رسانند که فقط علم است که اسباب پیشرفت اقتصادی و اجتماعی را آماده می سازد. اکنون مالیزیا، اندونیزیا، چین و هند به این کاروان پیوسته اند. ترکیه و پس ازان ایران و پاکستان و افغانستان نیز همین راه را طی می کنند. اما از همه برای افغانستان یافتن این راه و موفقانه در این استقامت به سرعت ممکن حرکت کردن، از نیازهای اولی حیات است. این جاست که به یک حرکت بزرگ بسیجی نیاز است. طوری که همه ظرفیتها چنان به کار افتد که علم، نان خورش روزمره شود. خوشبختانه گام اول و مهم در این راستا برداشته شده است. رجوع همه گانی ملت به معارف، آن چه  عمیق ترین ارمانهای مردم را، توجه آنان را به آینده بهتر متجلی می سازد. دیگر مردم افغانستان پذیرفته اند که همانا علم و دانش و فرهنگ رفاهیت می آورد. 
درست است که از لحاظ کمی، پیشرفت معارف، سزاوار توجه است. لاکن گام بعدی و مهمتر، تر قی کیفیت دانش و معارف به طور کلی است. با نصاب درسی دیروزی نه مکتب می تواند مرکز ترقی باشد و نه پوهنتون. ما باید همه مساعی خود را طوری به کار اندازیم که هزاران پسر ودختر را به کشورهای پیشرفته اعزام نماییم تا درس معاصر را بیاموزند و به تکنولوژی پیشرفته طوری آشنا گردند که چون به وطن برگردند استادان و آموزگارانی امروزی باشند. پس کلید حل مشکل در سامان دادن و رسیده گی به ترقی و ارتقای ظرفیت معلمان وابسته است. اجرای چنین برنامه ی از ما می طلبد که بیش از هرزمان دیگری دسپلین وسختکوشی پیشه کنیم. از عطالت تاریخی خود مان را تبرئه نماییم. این عطالت تاریخی بود که ما را در زنجیر غفلت و قناعت به آن چه هست، در انزوا کشانده بود. 
پیشرفت و رفاهیت، رویایی عملی است که می توانیم و باید بدان توفیق یابیم، زیرا بر پایه  علم و سختکوشی استوار است. از یک سو مدیریت دولتی و همه گانی می طلبد و از جانب دیگر فعالیت بسیجی سرتاسری ملی. صلح و امنیت، انکشاف اقتصادی و پیشرفت و رفاهیت همه و همه در  گرو پیشرفت این رویاست. هنگامی بیش از نود درصد مردم با سواد باشند و پنجاه درصد تحصیلات عالی داشته باشند، دیگر با شاهراه کل بشریت همگام می شویم.
همان طوری در قرن نزدهم جاپان توانست به تحول کبیر خود دست یابد و یا در قرن بیستم کوریا موفق شد، آیا افغانستان می تواند در قرن بیست و یکم چنین راهی را به پیماید؟ بلی می تواند. فقط ما نیاز داریم شبکه ایجاد نماییم. شبکه ارتباطات، علمی و تکنولوژ یک طوری که فرا گیر شود. ما مرکز و پایه چنین شبکه ی را در توسعه سایت کابل جان مطرح کرده ایم. کابل مرکز وطن ماست. پایتخت ماست. هویت و بیان ملت ماست. و جان، مردم ماست. جان خود ما هستیم. لذا کابل جان از ماست. شبکه ایجاد می کند. علم و ارتباط می آورد و با یک حرکت بسیجی جوانان و همه اقشار افغانستان را در داخل و خارج کشور با بهترین دستاوردهای بشریت پیوند می زند. این شما و این هم راه بزرگ افتخار آفرین ملت ما. شبکه جهانی کابل جان!
رئیس شبکه اجتماعی "کابل جان"  www.kabuljan.af
16 Jun 2016 at 02:18
|
Comments